ΤΙ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ ΕΔΩ

ΑΥΤΟΕΚΦΡΑΣΗ - ΣΚΕΨΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ....

Κυριακή, 4 Ιανουαρίου 2015

.....ΑΠΥΘΜΕΝΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ

Όταν παρατηρείς τον εαυτό σου ανάμεσα σε κόσμο αισθάνεσαι ότι δεν είσαι ξεχωριστός, αλλά και πάλι η σκέψη ξεπροβάλλει ως άμυνα και ζητάει να διακριθεί το άτομο. Φοβάσαι ότι θα εκμηδενιστείς.
Οι άνθρωποι έχουν την ανάγκη να συνδέονται με τους ομοΐδεάτες τους και να μην συνδέονται με ότι τους φοβίζει και τους αναστανώνει. Είναι σαν τον άνθρωπο που έχει την εμμονή να ερωτεύεται ξανά και ξανά τον ίδιο τύπο ανθρώπου. Είναι το πάθος, ο ναρκισσισμός του που δεν τον εξελίσσει. Αλλά το σεξουαλικό ένστικτο μπορεί να πάρει άλλες μορφές γιατί είναι από την φύση του ισχυρό και να προσδεθεί εκ νέου, μπορεί ακόμα ο άνθρωπος να εξελίξει το σεξουαλικό του ένστικτο, μπορεί ο άνθρωπος να εξελιχτεί σε ορισμένες εκφάνσεις της ύπαρξης του, να εξελιχτεί μονομερώς. Ακόμα και ολιστικά να εξελίσσεται κανείς είναι ανεπαρκές. Ο άνθρωπος είναι ανεπαρκής.
Οι άνθρωποι θεωρητικά ερωτεύονται διδασκαλίες, προσπαθούν να ταυτιστούν με διδασκαλίες και απομακρύνονται από τον εαυτό τους στην πραγματικότητα, αποξενώνονται.
Αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι οι άνθρωποι πρέπει να ταιριάζουν με όλους ή ταιριάζουν με όλους και αυτό γιατί είναι διαφορετική η εξέλιξη του καθενός. Οι άνθρωποι ζούμε μέσα σε δικές μας σφαίρες.
Οι άνθρωποι λειτουργούν και εναλλάσσονται και συναλλάσσονται μέσα από διάφορα επίπεδα και παιχνιδίζουν.
Το μόνο που έχουν να χάσουν να χάσουν οι άνθρωποι είναι η πολύτιμη απατηλή «ηρεμία» τους και τι δεν θα έδιναν για αυτήν την ηρεμία και τι δεν δίνουμε.
Είναι απόλυτα θεμιτό κάθε άνθρωπος από το δικό του πόστο να συγκλίνει προς την μία αλήθεια και αυτό είναι σύνθεση. Αλλά κατά πόσο συμβαίνει; Στην σημερινή εποχή τα αυτονόητα παύουν να είναι αυτονόητα και προκαλούν.
Μα δεν είναι αλήθεια ότι όσο πιο φωτισμένος είναι ένας άνθρωπος τόσο φυσιολογικά πιο απλός πρέπει να είναι; Συμβαίνει; Αλλά ενάς απλός άνθρωπος δεν είναι απαραίτητα και ένας φωτισμένος άνθρωπος και όταν λέω φωτισμένος άνθρωπος, μιλάω για έναν άνθρωπο που μπορεί να μην φοβάται τον εαυτό του, που μπορεί να ανέχεται τον εαυτό του. Γιατί αν φοβάσαι και δεν ανέχεσαι τον εαυτό σου πως μπορείς να επικοινωνήσεις με άλλους ανθρώπους. Δεν μπορείς.
Τι διαφοροποιεί έναν άνθρωπο από ένα άλλο άνθρωπο; Η φυσικότητα των κινήσεων του, η πλαστική του αρμονία, η εκπομπή ελευθερίας του. Οι ανθρώπινες σχέσεις δεν είναι και κάτι τόσο σπουδαίο για να τις παίρνει κανείς στα σοβαρά αν, δεν παίρνει στα σοβαρά τον εαυτό του. Το μόνο που διαφοροποιεί έναν άνθρωπο από έναν άλλον άνθρωπο είναι η αντίληψη της πραγματικότητας. Το μόνο που έχει να κάνει ο άνθρωπος είναι να αποβάλλει τις «βρομιές» του μέσα σε μια μεταβατική όμως ακολουθία και όχι ξέχωρα, τίποτα δεν παραμένει μόνιμο, αψεγάδιαστο, αναλλοίωτο, ή για πάντα «καθαρό».
Επίλογος: Αυτό που προσδιορίζει εσένα και εμένα είναι αυτό το απροσμέτρητο κενό ενέργειας που μας ακολουθεί παντού και πάντα. 



Αντώνης Χαρατσής

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...