ΤΙ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ ΕΔΩ

ΑΥΤΟΕΚΦΡΑΣΗ - ΣΚΕΨΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ....

Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2012

ΤΕΛΕΙΟΜΑΝΙΑ ΚΑΙ Η ΧΑΜΕΝΗ ΜΑΣ ΑΘΩΩΤΗΤΑ

Η τελειομανία σε όλα τα επίπεδα μας κάνει αφύσικους, ανθρώπους χωρίς αυθορμητισμό και πνεύμα, σκληρούς, άκαμπτους και ανταγωνιστικούς με εμμονές, χωρίς ζωηράδα και εσωτερική ενέργεια - προδρόμους της μίμησης. Αντί να προσελκύουμε με ευαισθησία ψυχής ζορίζουμε, το δήθεν ανικανοποίητο, θέλοντας να δείχνουμε και να αισθανόμαστε τέλειοι. Ικανοποιημένος σημαίνει να μην προσπαθείς να είσαι ικανοποιημένος.
Διυλίζουμε τον κώνωπα, κάνουμε την τρίχα τριχιά και ψάχνουμε ψύλλους στ` άχυρα, επιδιώκωντας να βρούμε μέσα σε όλα ένα ψεγάδι, μία ατέλεια, κάτι να προσάψουμε.
Στην προσπάθεια μας για κοινωνική καταξίωση και ανέλιξη γινόμαστε επίμονοι, αγχωτικοί, καταθλιπτικοί και εγωπαθείς, με το να επιβάλλουμε στους άλλους - στον περίγυρο μας, την δικιά μας άποψη, ασχέτως εάν έχουμε δίκιο ή άδικο.
Πετυχαίνω τους στόχους μου δεν σημαίνει ξεγελώ, υποκρίνομαι και πατώ επί πτωμάτων, ούτε υπονομεύω την ύπαρξη μου. Αντίθετα, πετυχαίνω τους στόχους μου σημαίνει καταβάλλω την καλή μου προσπάθεια και προσεύχομαι.
Η κοινωνική ζωή δεν έχει να κάνει με την τελειομανία και τα συνώνυμα του, όπως η φιλαυτία και η ματαιοδοξία. Αλλά πηγάζει πάνω από όλα από μία συνεχή και ενδελεχή εις βάθος εσωτερική ενατένιση - εσωτερίκευση, που οφείλει να κάνει κάθε άνθρωπος για τον εαυτό του.
Φοβόμαστε σε κάθε περίπτωση ότι δεν θα κάνουμε καλή εντύπωση στους άλλους - στον περίγυρο μας, με αποτέλεσμα να αλλοτριωνόμαστε και να διεκπεραιώνουμε καταναγκαστικά, βιάζοντας αναίτια τους εαυτούς μας και τους συνανθρώπους μας. Μπλεγμένοι σε ένα λαβύρινθο κοροϊδίας, αυταπάτης και ανασφάλειας - Ένα παιχνίδι ρόλων, χαμένο εξ αρχής.
Εάν αποκτούσαμε μία πραγματικά αισιόδοξη και δεκτική ματιά προς την ζωή - εάν αφηνόμασταν, χωρίς να μας κατατρέχουν τα λάθη και αποτυχίες μας, τότε θα πετυχαίναμε πολύ περισσότερα πράγματα και με λιγότερο κόπο και πόνο. Για την ακρίβεια δεν θα είχαμε την έγνοια του να πετύχουμε κάτι. Φανταστείτε την κλίμακα των δονητικών αναταράξεων, που θα προκαλούσε αυτή η στάση στις ζωές όλων μας. Θα μιλάγαμε τότε για το ξεκίνημα μιας ριζοσπαστική μεταμόρφωση της ανθρώπινης συνείδησης.
'Εχουμε εγκαταλείψει στην λήθη την σοφία των παιδικών μας χρόνων, τελικά την (χαμένη) μας παιδική αθωότητα., λες και πρόκειται για κάποιο νόσημα με υψηλό κίνδυνο μολυσματικότητας και δείκτη επιπολασμού. Φτάνει πια!
Όλοι μας δυνατοί και αδύναμοι, ή δεινοπαθούντες και εύρωστοι βαδίζουμε ανεξαιρέτως σε μία λεπτή κλωστή που λέγεται ζωή - Μία συνειδητοποίηση ζωτικής σημασίας για την εξέλιξη μας.

- Αντώνης Χαρατσής

                                                        ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΧΙΛΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...